Czy w sytuacji beznadziejnej można ocalić nadzieję?
Wincenty Pałdyna za udział w wojnie z bolszewikami dostał dziesięć hektarów ziemi. Wreszcie po latach życia pod butem zaborców mógł zacząć budować swoją przyszłość u boku ukochanej Stanisławy, córki hrabiego.
W niewielkim, ale przytulnym domu rodzą im się kolejne dzieci, na polach co roku pną się ku niebu zboża, a w zagrodach mnożą się zwierzęta, dając całej rodzinie gwarancję dostatku i spokoju. Niestety sielankę przerywa wybuch kolejnej wojny.
Wincenty znowu musi stawić się w armii – tym razem jest to trudniejsze, bo musi zostawić najbliższych, w tym ukochaną żonę i małą córeczkę Halinkę.
To jednak nie koniec dramatycznych wydarzeń. Kilka miesięcy później do drzwi domu Pałdynów dobijają się Rosjanie. Staje się to, czego najbardziej się obawiano – cała rodzina zostaje wywieziona na Syberię. W miejsce, gdzie nie czeka na nich nic poza śniegiem, mrozem i głodem…
Czy mimo tak beznadziejnego położenia uda im przeżyć i wrócić do ukochanej ojczyzny?
To powieść wyjątkowa, bo oparta na prawdziwej historii życia pani Haliny, która podzieliła się z autorką najcenniejszymi i chowanymi od lat w sercu wspomnieniami. Nie tylko tymi smutnymi i bolesnymi, ale także tymi dobrymi i jasnymi, które przepełnione są nadzieją, miłością i wiarą w to, że dopóki żyjemy, wszystko jest możliwe…
