„Witaj, smutku” w momencie pierwotnego wydania w 1954 roku wstrząsnęła światem. W pruderyjnej Francji, tuż po wojnie, gdy kobiety nie mogły posiadać konta bankowego ani pracować bez pozwolenia męża, a opieka rodzicielska była wyłącznie w rękach ojca, pojawiła się książka o młodej dziewczynie, która szuka w życiu przyjemności. Książka jednocześnie gorszyła i była doceniana przez krytyków. Została potępiona przez Watykan i znalazła się na liście 100 książek XX wieku według „Le Monde”. Niegdyś przedmiot sporu, dziś powieść kultowa.
Beztroskie lato na francuskiej Riwierze i znudzona siedemnastolatka, w której przyjazd kochanki ojca aktywuje wybuchową mieszankę splątanych emocji. Cécile zaczyna igrać z uczuciami, manipuluje, romansuje, a knucie intryg pochłania ją tak bardzo, że traci kontrolę nad przebiegiem zdarzeń.
„Budząca apetyt na więcej, doskonała opowieść o pragnieniu intensywnego, pełnego pasji życia. Pożądanie, witalność i wolność wyboru własnej drogi w środku gorącego lata. Ta powieść przypomni nam o tym, skąd brać pewność, że się żyje” – Mira Marcinów
„Boleśnie precyzyjna, cudownie bezczelna, ostra jak światło w południe. Historia dojrzewania i konsekwencji pozornie niewinnych decyzji – jedna z najlepszych powieści XX wieku” – Maciej Marcisz
Uznana za głos kiełkującego feminizmu, skandaliczna powieść napisana przez nikomu nieznaną nastolatkę pod nazwiskiem pożyczonym od Prousta zrobiła oszołamiającą karierę na całym świecie, a Françoise Sagan stała się najpopularniejszą autorką francuską drugiej połowy XX wieku.
