Nie kaΕΌda cisza oznacza spokΓ³jβ¦
TrzydziestopiΔcioletnia Diana Drozd przyjeΕΌdΕΌa do reaktywowanego po latach oΕrodka kolonijnego w Beskidach, by rozpoczΔ
Δ pracΔ jako opiekunka na wakacyjnym obozie. Praca ma pomΓ³c jej przetrwaΔ najtrudniejszy moment w ΕΌyciu.
PoΕoΕΌona nad brzegiem jeziora Czernica skrywa swoje mroczne oblicze. Diana szybko dostrzega niepokojΔ ce sygnaΕy: dziwne zasady wprowadzone przez kierownictwo, nagΕy wyjazd jednego z wychowawcΓ³w, tajemnicze rysunki chΕopca z mutyzmem, nocne wizyty nieproszonego goΕcia, listy z pogrΓ³ΕΌkami i czytelne tylko dla niej aluzje do tragedii z przeszΕoΕci. Pozostali opiekunowie bagatelizujΔ jej obawy, a z czasem sami zaczynajΔ siΔ zachowywaΔ w niezrozumiaΕy dla kobiety sposΓ³b.
Kiedy w oΕrodku dochodzi do wypadku, podejrzenia padajΔ na Drozd. Mimo ΕΌe opiekunka jest przekonana o swojej niewinnoΕci, narastajΔ w niej wΔ tpliwoΕci, czy na pewno moΕΌe ufaΔ wΕasnym zmysΕom i pamiΔci.
Granica miΔdzy rzeczywistoΕciΔ a koszmarem coraz bardziej siΔ zaciera. ZΕo nigdy nie odchodzi na zawsze. Zwykle tylko zmienia twarz.

