βDzwon nie bije nikomuβ to zbiΓ³r opowiadaΕ publikowanych w prasie w latach 1948β1985, gΕownie w autorskiej rubryce Bukowskiego βZapiski starego Εwintuchaβ.
UkazujΔ one szerokΔ gamΔ umiejΔtnoΕci autora, ktΓ³ry prΓ³buje siΕ w rozmaitych gatunkach: science fiction, parodii westernΓ³w, opowieΕci o dΕΌokejach i futbolistach.
W charakterystyczny sposΓ³b wybiera epizody ze swojego ΕΌycia i przetwarza je, wzbogacajΔ c rzeczywistoΕΔ wymyΕlonymi elementami fabuΕy, nadaje swojej egzystencji strukturΔ mitu.
OczywiΕcie Bukowski nie byΕby sobΔ , gdyby w tych opowieΕciach zabrakΕo kobiet i seksu. Ich bohater, alter ego autora, zanurza siΔ w kotle miΕoΕci, namiΔtnoΕci i cielesnoΕci, starajΔ c siΔ znaleΕΊΔ w romantycznym uczuciu lekarstwo na demony, ktΓ³re poddajΔ go prΓ³bie. Drwi jednak zarazem z mΔΕΌczyzn i pokazuje absurdalnoΕΔ kompleksu romantycznej miΕoΕci.
MieszajΔ c patos z farsΔ i tragediΔ , wystawia na poΕmiewisko caΕy wachlarz obrazΓ³w rewolucji seksualnej: salony masaΕΌu, sklepy dla dorosΕych, starsze kobiety podrywajΔ ce mΕodych mΔΕΌczyzn.
Jak czytamy we wstΔpie do amerykaΕskiego wydania: βBukowski rozwinΔ Ε wΕasny precyzyjnie modulowany Β«jΔzykΒ», by portretowaΔ Εwiat, w ktΓ³rym zbawcza potΔga miΕoΕci byΕa stale zagroΕΌonaβ.

