NIEWOLNICTWO SŁOWIAN

Książka opisuje długotrwały proces uprowadzania i sprzedawania Słowian jako niewolników, prowadzony przez Chazarów i inne ludy wschodnich krańców Europy, Franków, Sasów, Duńczyków, skandynawskich Waregów i Rusów, Żydów oraz Włochów, głównie Wenecjan, do połowy XII wieku. Prezentuje schemat tego procesu, to znaczy miejsca i sposoby pozyskiwania niewolników, pośrednictwo i transport oraz ich przeznaczenie.
Następnie przedstawia źródła i dzieje akceptacji szczególnego zniewalania Słowian oraz stereotypowego utożsamiania ich etnonimu z niewolnikami w procesie deonimizacji, a następnie apelatywizacji (np. w języku angielskim: Slavs – slaves). Jako niezbędne tło, ukazuje ideologiczne uzasadnienie dla niewolnictwa czarnych Afrykanów. Porusza też w tym kontekście kwestię poddaństwa chłopów w I Rzeczypospolitej.
Zawiera także obszerną analizę tezy, że pierwsi Piastowie masowo sprzedawali niewolników, aby pozyskać środki na budowę państwa polskiego. Autor wprowadza dwa nowe pojęcia: paradygmat niewolniczy i czarna legenda Piastów.