Bianka Kunicka zabiera nas do Εwiata peΕnego tajemnic, wierzeΕ i zabobonΓ³w oraz towarzyszΔ cych im rytuaΕΓ³w.
PosΔ dzona o opΔtanie i skazana na ΕmierΔ dziewczynka zostaje porzucona w lesie, ktΓ³ry staje siΔ dla niej prawdziwym domem. Gdy dorasta znajduje zwΕoki mΕodej kobiety i jej dziecka. Postanawia odnaleΕΊΔ sprawcΔ tej okrutnej zbrodni i opuszcza bezpieczne miejsce. Trafia do miasta, ktΓ³re zachwyca, ale teΕΌ przeraΕΌa. Dziewczyna zaglΔ da do okien paΕacΓ³w, tatarskich domΓ³w, odkrywa wnΔtrza meczetΓ³w, synagog i ΕΌydowskich karczm.
To wΕaΕnie w NowogrΓ³dku Nawojka odkrywa, ΕΌe do nieba i piekΕa prowadzΔ te same drzwi, a czΕowiek bywa bardziej drapieΕΌny niΕΌ dzikie zwierzΔta. MiΕoΕΔ i ΕmierΔ mogΔ byΔ sobie toΕΌsame.
Jak bardzo czΕowiek moΕΌe zrezygnowaΔ z siebie, wΕasnych uczuΔ i potrzeb? Dlaczego zapomina o tym, ΕΌe ma prawo do bycia wolnymβ¦
