WICHER Z PUSTYNI
Thomas Edward Lawrence

“Cisza i milczenie panowaly przy samotnym ognisku na martwej plaszczyznie Al-Hamady. Od czasu do czasu wzdychaly niewidoczne w mroku wielblady, zgrzytal piasek pod ich szerokimi kopytami, cos szelescilo nad ziemia spowita zwojami ciemnosci.
Przy ognisku, wsrod Arabow, siedzial bialy czlowiek, niskiego wzrostu, szczuply, o chudej, gladko ogolonej, ascetycznej twarzy i duzych, bladych i zimnych oczach. Byl to Thomas Edward Lawrence, archeolog, zakochany w Arabii i jej mieszkancach, uwielbiany przez nich do tego stopnia, ze obdarzyli go przydomkiem Lawrence’a z Arabii.
Wybucha I wojna swiatowa. Lawrence wstepuje w szeregi brytyjskiej armii, by walczyc za swoj kraj i jednoczesnie pomoc Arabom w zjednoczeniu zwasnionych plemion i uzyskaniu niepodleglosci.
Dokonuje przelomowego odkrycia archeologicznego, ktore otwiera mu drzwi do samej Mekki, gdzie do tej pory nie postala stopa zadnego kafira niewiernego! Zostaje nazwany bialym kaidem, szarifem zuchwalego czynu, a jego misja zmierza ku szczesliwemu zakonczeniu.
Ale wtedy do jego zycia jak hamsin do zacisznego, cienistego wawozu, wdziera sie kobieta, pelna czaru i uroku, a jednoczesnie zmienna, wladna i niepokojaco nieuchwytna jak wicher z pustyni”.