W poΕowie XIX wieku Dania rozpoczΔΕa realizacjΔ ogromnego projektu: budowy paΕstwa dobrobytu, velfΓ¦rdsstaten. Ubogim zagwarantowano wsparcie, jednak kaΕΌdy, kto korzystaΕ z paΕstwowej pomocy, byΕ tymczasowo pozbawiony praw wyborczych β bo jeΕli ktoΕ nie jest zdolny siΔ utrzymaΔ, nie powinien decydowaΔ o wspΓ³lnych sprawach. Aby system dziaΕaΕ, wiΔkszoΕΔ obywateli musiaΕa pracowaΔ. Osobom sΕabym β fizycznie, intelektualnie lub βmoralnieβ β trzeba byΕo pomΓ³c staΔ siΔ produktywnymi czΕonkami spoΕeczeΕstwa. A jeΕΌeli byΕo to niemoΕΌliwe, naleΕΌaΕo je odizolowaΔ, by nie wywieraΕy zgubnego wpΕywu na resztΔ.
W 1923 roku na wyspie SprogΓΈ powstaΕ oΕrodek, w ktΓ³rym przez czterdzieΕci lat umieszczano βkΕopotliweβ dla paΕstwa kobiety: uznane za rozwiΔ zΕe czy opΓ³ΕΊnione w rozwoju. MogΕy tu ΕΌyΔ i pracowaΔ. MiaΕy zapewnionΔ opiekΔ lekarskΔ , dostΔp do radia i projektora filmowego, wolno im byΕo wybieraΔ wΕasne kosmetyki. JeΕli tak zadecydowaΕa dyrekcja, byΕy sterylizowane. WiΔkszoΕci z nich nigdy nie udaΕo siΔ wrΓ³ciΔ do normalnego ΕΌycia.
Czy SprogΓΈ byΕo miejscem opresji i poniΕΌenia β czy postΔpowym jak na swoje czasy eksperymentem? Agata Komosa-StyczeΕ nie feruje wyrokΓ³w, nie potΔpia ani nie usprawiedliwia. PrΓ³buje natomiast odpowiedzieΔ na pytanie, jakie wnioski duΕskie paΕstwo wyciΔ gnΔΕo ze swojej historii.
