Rok 1990, Stentrรคsk w Szwecji. Notatka pozostawiona na kuchennym stole. โKochanie, poszลam zbieraฤ maliny. Muszฤ wyjลฤ z mieszkania. Markus jest u Karinโ. A potem gwiazdka w prawym dolnym rogu, ta, ktรณra wyglฤ daลa jak blizna po cesarskim ciฤciu. Podpis Heleny.
Zapadล zmrok, ale Helena i dziecko nie wrรณcili do domu.
Odgลos owadรณw prowadziล ekipฤ ratunkowฤ , gลuche brzฤczenie tysiฤ ca krwiopijnych komarรณw. Dziewczynka juลผ dawno przestaลa krzyczeฤ. Mrรณwki wchodziลy i wychodziลy z jej ust. Wziฤli jฤ za martwฤ , ale kiedy opiekun psรณw Petterson podniรณsล jฤ , wydaลa z siebie cichy jฤk. Dziecko przeลผyลo, ale Helena nie. Byลa i pozostanie zaginiona. Jej ciaลa nigdy nie odnaleziono. Nigdy wiฤcej o niej nie sลyszano. Zimne bagno staลo siฤ jej grobem.
Wiking Stormberg nigdy nie pogodziล siฤ ze stratฤ ลผony. ลปyล tylko dla swoich dzieci i pracy w policji w Stentrรคsk, i miaล obsesjฤ na punkcie bagien.
Mijajฤ dekady.
Pewnego piฤ tkowego popoลudnia, w sierpniu 2020 roku, w skrzynce pocztowej Markusa, syna Wikinga i Heleny, lฤ duje list. Groลบba, a moลผe ostrzeลผenie, napisane pismem Heleny i podpisane jej symbolem: gwiazdkฤ .
Wiking musi zadaฤ sobie pytanie, czy wariuje, czy widzi duchy, czy teลผ jakaล zewnฤtrzna siลa zagraลผa jemu i jego rodzinie โ a jeลli tak, to kto lub co.
Ksiฤ ลผka znalazลa siฤ na shortliลcie nagrody Adilbris za najlepszฤ powieลฤ kryminalnฤ 2022.
