ZΕo przyciΔ ga zΕo. Jeden grzech przeciera szlak kolejnym
KaΕΌdy czas niesie wΕasne wyzwania a kaΕΌde miejsce ma swoje tajemnice – jedne fascynujΔ ce, inne groΕΊne, niektΓ³re niebezpieczne. A takΕΌe takie, ktΓ³rych nie warto badaΔ, jeΕli nie chce siΔ przekroczyΔ granicy, za ktΓ³rΔ czΕowieczeΕstwo rozpada siΔ niczym rozbita szklanka.
Kolejny zbiΓ³r opowiadaΕ Andrzeja Pilipiuka zabiera nas w podrΓ³ΕΌ przez czas, przestrzeΕ i rozmaite odcienie ludzkich dusz i sumieΕ. Od odlegΕych krzykΓ³w umierajΔ cych na arenach gladiatorΓ³w, przez magiΔ wciΔ ΕΌ tΔtniΔ cΔ w wiecznej zmarzlinie Syberii, po enklawy dawnych tajemnic we wspΓ³Εczesnej Warszawie. ZmieniajΔ siΔ dekoracje, ludzie, technologie. Jedna prawda pozostaje jednak niezmienna: nie ma ludzi jednoznacznie dobrych lub zΕych. Ale zawsze warto szukaΔ tych, w ktΓ³rych zwyciΔΕΌa dobro.
