Szczery i poruszajΔ cy obraz pokolenia stojΔ cego w obliczu niepewnej przyszΕoΕci.
Irlandia PΓ³Εnocna, 2013 rok. Dwudziestokilkuletni Sean przyjeΕΌdΕΌa do rodzinnego Belfastu ze ΕwieΕΌo zdobytym dyplomem anglisty. PowrΓ³t do domu oznacza powrΓ³t do dawnych nawykΓ³w. Na uniwersytecie zgΕΔbiaΕ wybitnΔ literaturΔ, teraz pochΕania go proza ΕΌycia: brak pieniΔdzy, miΕoΕci, sensu. Do perfekcji opanowuje technikΔ drobnych kradzieΕΌy w Tesco, biegle wciΔ ga kokainΔ z klucza, a gdy ktoΕ stanie mu na drodze, nie ma skrupuΕΓ³w, by go znokautowaΔ. βTkwisz w swojej dziurze, skazany na trzy albo cztery te same gΔby, pijesz, Δpasz, krΔcisz siΔ po barze, aΕΌ w koΕcu zupeΕnie nie ma z kim gadaΔβ β te sΕowa powracajΔ do Seana jak refren. Dopiero gdy trafia przed sΔ d, a w jego ΕΌyciu niespodziewanie pojawia siΔ przyjaciΓ³Εka z przeszΕoΕci, Sean zaczyna zdawaΔ sobie sprawΔ, ΕΌe los moΕΌe siΔ jeszcze odmieniΔ.
W swojej debiutanckiej powieΕci Michael Magee tworzy szczery portret mΕodych ludzi z klasy robotniczej, z pierwszego pokolenia urodzonego po zakoΕczeniu KΕopotΓ³w. Opowiada o ich niespeΕnionych nadziejach, bolesnych zmaganiach z rzeczywistoΕciΔ , narastajΔ cym gniewie i braku perspektyw. Blisko domu to rΓ³wnieΕΌ oda do Belfastu: miasta naznaczonego bliznami po konfliktach, w ktΓ³rym wciΔ ΕΌ wybrzmiewa echo brutalnej, traumatycznej przeszΕoΕci.

