Dasha Kiper postanowiΕa napisaΔ o demencji w sposΓ³b, w jaki nikt do tej pory tego nie robiΕ β stawiajΔ c na pierwszym miejscu relacjΔ opiekunΓ³w z ich podopiecznymi. WykorzystujΔ c swoje osobiste doΕwiadczenia i wiedzΔ psycholoΕΌki klinicznej, pokazuje codzienne zmagania z chorobΔ , drogΔ do jej akceptacji i towarzyszΔ ce temu emocje, z ktΓ³rymi trudno sobie poradziΔ. A odczuwajΔ je i chorzy, i opiekunowie: niecierpliwoΕΔ, gniew, strach i wreszcie przytΕaczajΔ ce poczucie winy.
Dlaczego opieka nad osobami cierpiΔ cymi na demencjΔ jest taka trudna? Gdy znika czyjaΕ pamiΔΔ, gdy zmieniajΔ siΔ osobowoΕΔ i zachowanie, to z kim wΓ³wczas mamy do czynienia? Dlaczego to, co robimy, nigdy nie wystarcza?
WyΕaniajΔ cy siΔ z rozmΓ³w z opiekunami obraz codziennoΕci z chorobΔ potrafi przytΕoczyΔ i przestraszyΔ, ale moΕΌna znaleΕΊΔ w nim takΕΌe pocieszenie. Po to wΕaΕnie powstaΕa ta ksiΔ ΕΌka β aby wszyscy byli iΒ obecni opiekunowie poczuli, ΕΌe nie sΔ sami.

